HELL'S KITCHEN, NOWY JORK, STYCZEŃ 1978
- Rozumiesz? - Jak to rozwiązać?
Dwa podobne obiekty. Podobne.
Tak, to ma sens.
Mam coś do załatwienia.
Będziesz teraz robić z tego aferę? Dawaj to.
No dawaj.
Jebany lód.
Co to jest? Miałaś mi kupić schlitza.
Nie było.
Jesteś tak kurewsko leniwa.
Jutro masz iść...
ulicę dalej po piwo, które lubię.
Nie zapisujesz?
Tracimy tu tylko czas. To bez sensu.
Szukamy dowodów.
Irlandczycy mają tylko Hell's Kitchen.
Więc bądź czujny.
To się, kurwa, źle skończy.
Co ty pierdolisz, Jimmy?
Irlandczycy odchodzą. Jak ściągną tu obcy, będzie po nas.
Stracimy kontrolę.
Ta robota to kwestia przetrwania.
Wejdźmy w pożyczki.
Słyszałem, Rob.
Wiem, pożyczki. Jezu!
Tylko jeden numer.
Ostatni skok, żeby mieć forsę na start.
Jedna robota, Jimmy.
Jezu, po prostu, kurwa, chodźmy.
Wszystko gra?
Miejmy to już za sobą.
Ręce do góry, skurwielu!
Otwieraj ten pierdolony sejf!
Rusz się!
Otwieraj sejf!
Tu agent Martinez, potrzebne wsparcie...
w monopolowym na 11. Alei.
FBI! Na kolana!
Na kolana, kurwa!
Czego chcecie? Czego szukacie?
Pierdol się!
No chodź.
Myślisz, że rządzicie w tej dzielnicy?
My tu rządzimy.
Uspokój się.
Chodźmy, Kevin!
Odwal się!
- Silvers, wszystko gra? - Stać!
Tak.
Nie ruszać się. Ręce na głowy.
Na głowy!
- Co jest? - Jadą do Rikers.
- Dziób na kłódkę. - Idź.
- Idziemy. - Wybacz, kotku.
Napaść na agentów federalnych.
Rozbój z bronią.
Wymuszenie.
Dzwoniłam do prawnika.
- To twoja żona? - Tak.
- Świat się kończy. - Że co, kurwa?
Hej! Kotku.
Jutro będziemy w domu. Najpóźniej w piątek.
Dobrze.
MARZEC 1978
Bez względu na wszystko zachowaj spokój.
Zostajecie skazani na trzy lata.
Odsiedzicie wyrok w więzieniu stanowym Eastern.
Gratulacje.
No już.
Co ona robi z Małym Jackiem?
- Jebać Jacksona. - Mark!
Sercem drużyny jest Munson.
Mark! Zanieś to.
- Jest MVP. - Jeszcze jeden.
Przestań pierdolić o tych jebanych Jankesach.
Proszę, pani O'Carroll.
Dziękuję.
Tyle masz do powiedzenia?
„Dziękuję”?
Jakbym dała ci prezent. Nie dałam ci cholernego prezentu.
Nic takiego nie miałem na myśli.
Po prostu doceniam to wszystko.
A, jesteś wdzięczny...
Wdzięczny to był Józef...
kiedy mędrcy pozwolili Marii urodzić dziecko w stajni.
Był wdzięczny, bo mogła poleżeć na ujebanej słomie...
po tym, jak inny facet strzelił jej gola.
Jesteś wdzięczny jak Józef?
A wiesz, co się stało z Józefem?
Ktoś wie?
Nie.
Ja też nie.
Biblia o tym nie wspomina.
Po prostu zniknął.
Więc nie bądź, kurwa, wdzięczny.
Twoja teściowa to prawdziwa pizda.
Moja piękna córko.
Twoje zdrowie, Helen.
I twoje też, Jackie.
O w mordę.
Kiedy zamknęli Martina, co tydzień słałam mu ciastka.
Co tydzień przez dwa lata.
Kevin nie lubi ciastek.
Nigdy nie mogłam zrozumieć, czemu Kevin lubi to, co lubi.
Poradzicie sobie, dziewczyny.
Nie musiałyście się o nic martwić.
I dalej nie musicie.
Nic się nie zmieni.
Zadbamy o was.
Jesteśmy rodziną, prawda?
Wy cipy jebane.
Powiem dobranoc tacie.
Dobrze.
Dobranoc.
Kath...
- Dzieci są już w kurtkach. - Kathy.
Poradzisz sobie jakoś?
Oczywiście.
Potrzebujesz pieniędzy?
Tato, nie masz pracy.
- Jeśli brakuje ci... - Trochę odłożyliśmy.
Starczy na trzy lata?
Zatroszczą się o nas.
Więc tak to z nimi działa?
Przecież wiesz.
To kręgi matki. Nie moje.
Dobra, tato.
Słuchaj, będziesz tak dalej brać pieniądze.
Czerpać korzyści.
Co się stanie, jeśli trafisz za kratki?
Co będzie z dziećmi?
- Dzieci są zmęczone. - Tak, już.
- Dobranoc. - Tak.
Dobra, idziemy. No już.
Moja porcja była większa.
Miałam większy widelec.
Moje było pycha.
Dość. Marsz myć zęby.
Myjcie zęby.
Dobra.
Kathy Brennan.
Bezrobocie jest rekordowo wysokie.
A jeśli dziecko zachoruje i weźmie pani wolne?
Większość pracodawców nie chce matek z małymi dziećmi.
To konkurencyjny rynek.
Pracodawcy szukają osób, na których mogą polegać.
Nie znasz mnie.
I masz jakiś syf na zębach.
Co podać?
Trochę prądu do tego?
Musisz pogadać z Helen.
Jest twoją teściową.
Dzięki.
Jeśli postawię się Helen...
nie wiem, jak to przyjmie.
Kevina nie będzie przez trzy lata.
Helen ma mnóstwo czasu, żeby mnie zlikwidować.
Musimy pogadać z chłopakami. I musimy to zrobić razem.
Chyba tylko pogorszyłabym sprawę.
Chcesz, żebym wparowała do tych jebańców zupełnie sama?
Od początku nie chcieli mnie w rodzinie.
Po prostu wezmę to, co mi dają.
Nie będę im się stawiać.
Rob zadbał o ciebie?
Czy Rob w ogóle kiedyś o mnie dbał?
Mam w banku 43 dolce.
Z tego, co mi dali, nie opłacę nawet czynszu.
Claire, byłam tam dziś rano.
W pośredniaku.
Ale nic nie mieli.
Nie ma tam dla nas miejsca.
Pomagam dziś w kościele.
Znajdę jakąś pracę.
Nie podskoczę tym facetom.
I kto cię zatrudni?
Masz jakieś umiejętności...
poza przyjmowaniem batów?
Przeholowałaś.
Co zrobimy?
Ty tu jesteś bystrzachą.
Cześć, kotku. Rozgrzać cię trochę?
Pieprzona szmata.
Na autostradzie będzie śmigał jak chuj.
Duff, dalej wozisz się tym rzęchem...
z dziurą w podłodze koło sprzęgła?
Tak.
Cześć.
Cześć, chłopaki.
Duff.
Colin, jak twoja mama?
W porządku.
To dobrze.
Nie chcemy zawracać głowy.
Potrzebujemy tylko minuty...
i upiekłam trochę ciastek, więc...
Co możemy dla was zrobić?
Dostałyśmy pieniądze.
W kopertach.
Nie ma za co.
Tak, i dziękujemy, tylko było ich...
mniej, niż się spodziewałyśmy i...
Więc...
czego tak konkretnie się spodziewałyście?
Jakiej kwoty ode mnie oczekujecie?
Jest słabo z płatnościami.
Problemy ze ściągalnością? Kto zalega?
Rodzina Murphy, Hoganowie...
Kto tu jest od gadania? Ty?
Jeśli to mogłoby jakoś pomóc...
skoro ludzie nie płacą, chętnie...
pójdę z nimi pogadać w twoim imieniu.
Tak, dobra.
Z nikim nie będziesz gadać.
Nie jesteś od ściągania forsy.
Teraz ja tu rządzę!
Ona ma dzieci.
Macie się cieszyć...
z każdej pierdolonej kwoty...
jaką zdecyduję się wam dać...
kierując się dobrocią serca.
A teraz wypierdalać stąd.
Można ciacho?
Stul pysk, Burns!
Burns nie wspominał, że Hogan nie chce bulić?
Tak.
Nie zapłaciłem 50 dolców, bo miały być za ochronę.
A z tego, co widzę, nikt nas nie chroni.
Jak to nie chroni?
Dwóch małolatów tydzień temu.
Ukradli lody.
Nie byli stąd, wiecie?
W tym tygodniu wrócili ze spluwą.
Zabrali mi całodzienny utarg.
Próbowałem złapać Małego Jackiego.
Nawet nie oddzwonił.
Tak.
Przykro mi.
- Dziękuję. - Proszę.
Znasz zasady.
Jesteś naćpany, nie jesz.
Wytrzeźwiej i wróć jutro.
Musimy poradzić sobie same.
Na tych ulicach pracuje tylu facetów i żaden nie ma jaj.
Jebać jaja. Dały którejś z nas coś dobrego?
Do tej pracy nie potrzeba jaj.
Tu potrzebny jest łeb. Trzeba zająć się ludźmi.
Ludzie cię szanują.
Mogłabyś to zrobić.
Gadali nam na okrągło, że nie musimy robić nic...
poza rodzeniem dzieci.
A teraz nie mamy wykształcenia. Ani forsy.
Gówniana banda faciów, którzy zapomnieli, co to jest rodzina.
To przypomnijmy im.
Mogłybyśmy.
Naprawdę mogłybyśmy.
Choćby sprawa Hogana.
Ludzie mają problemy.
I czekają na kogoś, kto je rozwiąże.
Mogłybyśmy to zrobić.
Przejąć ściąganie opłat i dotrzymać zobowiązań.
Mogłybyśmy to zrobić.
Pomogę siostrze.
Weź trzy z góry i zanieś do biura ojca.
Oczywiście.
Wyjdź stąd.
Nie, nie, nie!
SZPITAL ROOSEVELTA, ODDZIAŁ RATUNKOWY
W porządku. Już dobrze.
Mają faceta. Aresztowali go.
Trzy szwy to nic takiego.
Peter zalicza potrójne szycie co drugi tydzień.
Nie.
Przez całe życie...
byłam maltretowana.
Kiedy straciłam dziecko...
powiedziałam sobie dość.
To się więcej nie zdarzy.
To trwało dwa miesiące.
Potem Rob znowu mnie pobił, a ja z nim zostałam, bo jestem...
Nie jesteś słaba.
Ten bezdomny wie.
Obcy facet widzi, że można mną pomiatać.
Mam trzy lata, może mniej...
zanim Rob wróci do domu.
Już nie mogę.
Nie pozwolę się więcej maltretować, jasne?
Wszystkie mamy dość maltretowania.
- Tak. - Tak, mamy.
Dobra, chodźmy.
- Przepraszam. - Nie szkodzi.
Płaci im na okrągło...
i nic z tego nie mamy.
Mówiłam, że oddajesz naszą forsę i nic z tego nie masz.
Pomóc panu?
40 lat płacimy za ochronę...
i nigdy mi to nie wadziło, bo wiedziałam, że w razie kłopotów...
faceci pokroju twojego dziadka mi pomogą.
A teraz?
Jesteśmy do twojej dyspozycji.
Mogę kazać dzieciakom, żeby wpadły tu po szkole...
i zmyły wam to graffiti z okien.
To byłaby konkretna pomoc. Spójrzcie na niego.
Ten stary ramol już nic nie zrobi.
Ale ty bioderkiem zakręcisz.
O tak.
Wiecie co, mam gdzieś, czy zapłacę wam, czy Jackiemu i jego ciołkom.
No nie wiem.
Jackiemu to się nie spodoba.
Pogadamy z nim. Nie chcę wojny.
Duff, jesteś moim kuzynem. Rodziną.
Kiedy Kevin i reszta wyjdą...
których dwóch facetów rozliczą najpierw?
Wiem, że nie szukacie kłopotów.
Problem w tym, że jeśli mi nie pomożecie, kłopoty mogą znaleźć was.
- Ale wysoko. - Nad moją głową!
Pracownica wzięła wolne, więc dzisiaj nie czeszę.
Nie przyszłyśmy się czesać, Donna.
Chcecie zrobić paznokcie?
- Wybierzcie kolor. - Nie...
Wiemy, że dziewczyna nie wzięła wolnego.
Nie dostała licencji kosmetyczki, prawda?
Skąd o tym wiecie?
Mam kuzyna.
W Wydziale Licencji.
Mógłby popchnąć sprawę.
Załatwić jej pozwolenie.
Czego chcecie?
Żebyś zaczęła płacić nam.
A my dopilnujemy, żebyś z tego coś miała.
A co z Małym Jackiem?
Dostanie wszystko, co mu się należy.
Proszę.
Pobudka!
- Wstawaj! Ruchy! - No już!
To mój pierdolony rewir!
Nasza rodzina troszczy się o tę dzielnicę, odkąd przybyliśmy do Ameryki.
To nasz teren. A ten sklep należy do ciebie.
Jeśli komuś to nie pasuje, zajmiemy się nim.
- Cześć. - Hej.
Trzymacie się jakoś?
Chłopaki o was dbają?
Wszystko gra.
Sama o siebie zadbałam.
Co to znaczy?
Zaczęło się robić krucho z forsą...
więc Claire, Ruby i ja pospieszyłyśmy z pomocą.
- Kathy... - To nic takiego.
Cześć, Kathy.
Hej, Kevin.
Nie ma Ruby?
A widzisz Ruby?
Nie.
Nie widzę Ruby.
To chyba jej tu nie ma.
Cokolwiek robisz, skończ z tym. I to już.
Boże, znowu się machnęłam.
- Siedem. - Przestań.
- Trzynaście. - No nie.
- Dwadzieścia dwa. Przepraszam. - O Boże.
Nie dam rady.
To działa.
Z tego, co widzę, brakuje nam tylko jednego kawałka układanki.
Czego chcecie?
- FBI wciąż obserwuje Kitchen? - Co wy?
Czy FBI mówi mi o wszystkim? Skąd mam wiedzieć?
A co wiesz?
Nie. O ile mi wiadomo...
zmyli się po zwinięciu waszych mężów.
A co z policją?
Mają nas na oku?
Jakich „nas”?
Widziałam Carol i twoje dzieciaki.
Miło, że czasem zabierasz ich na kolację.
Carol wie, skąd ma kamizelkę z królika?
Albo torebkę od Gucciego.
Gucci to fałszywka. Jimmy mówił, że oryginał...
ale wiem od speca, że to podróba.
Carol o tym wie?
Proszę...
Błagam was. Możecie...
Przestaniesz pomagać Małemu Jackiemu.
I nie chcemy słyszeć, że zataiłeś przed nami coś ważnego.
Według naszych mężów powinieneś był wiedzieć, że są obserwowani.
Mówiłem im. Słowo. Nie miałem pojęcia.
Lepiej wyjdźcie...
bo ludzie pomyślą, że mi obciągacie.
Umyję ręce później.
Przeproszę was.
Tylko się przecisnę, zróbcie mi miejsce.
Odblokuję drzwi i znikam.
SALON KOSMETYCZNY COLLEENS
Robiliście paznokcie? Co tak długo?
Mówią, że już zapłacili za ten tydzień.
Te jebane baby konkretnie nam brużdżą.
To nie jest śmieszne.
O w mordę!
- Macie wszystko? - Tak.
Bądźcie grzeczni, dobrze?
Oto i on.
Dziadku!
Cześć.
Będę około 10 wieczorem.
- Dobrze, chodźcie, dzieci. - Tato.
Tato!
Mamy problem.
Nie możemy już tego robić. Jackie się wkurwił.
Miałaś mu powiedzieć, że nie działamy przeciwko niemu.
- Nie radzi sobie z biznesem... - Wali mnie to.
Fajne z was laski. I kocham cię, Kath.
Szanuję to, co robisz...
ale w dupę, kurwa, jeża.
Nie zamierzam przez to zdychać.
Na razie.
Skoro Jackie wściekł się na nich, też podpadłyśmy.
No i?
To wredny typ.
Mamy odpuścić z powodu tych jebanych głąbów?
Musimy pogadać.
Jesteś skończony, Jackie.
Udam, że tego nie słyszałem.
Tak? Mogę to powiedzieć głośniej.
Wiecie, rodzina czy nie...
gdybyście były kimś innym, w tej chwili gryzłybyście ziemię.
Mówiłam wam, że nic nie zrobi.
Zawsze był słaby.
Zacznij zamykać drzwi.
Nie wiem, czego ode mnie chcecie.
Nie kontroluję wszystkich działań Jackiego.
Naprawdę?
Naprawdę.
Co sugerujesz? Co mamy zrobić?
Uciekać.
Kathy.
Już idę, mamo.
Łańcuch.
Dzieci potrzebują czystych rzeczy do szkoły.
- Dobra. - Spałaś w ubraniu?
- Właśnie przyszłam. - Co się dzieje?
Nie pasuje mi, że się z nimi zadajesz.
Pamiętasz, jak miałaś siedem lat?
Twój nauczyciel przedawkował w kiblu.
Nic takiego nie...
Tak było.
Ten biały facet.
Był chory.
Z igłą w ramieniu.
Co ty, durna jesteś?
Miałam siedem lat.
Zrobiłaś skurwielowi kartkę z życzeniami.
Inni rodzice patrzyli na ciebie. Miałaś ręce upaćkane klejem.
Cała dzielnica wiedziała, że jesteś miękka. Kurewsko upokarzające.
Dlatego zlałaś mnie, kiedy wróciłam do domu?
Nasza rodzina to nie wojownicy.
Całe życie tylko „pszepani” i podobny szajs.
Weźmy twojego ojca.
Ile musiałam przez niego znosić.
Zlałam cię...
bo wiedziałam, że muszę wytłuc z ciebie tę zasraną miękkość.
Jakbym wypędzała diabła.
To jest powód... dla którego cię zlałam.
Claire.
Gabriel?
Nic ci nie jest?
Nie czuję się z tym dobrze.
Czuję się naprawdę fatalnie.
Że musiałeś się zjawić i mnie uratować.
Wrócił tu, więc zadzwoniłam.
Po co? To psychopata.
To weteran, ma problemy.
Nie potrzebujemy faceta, by walczył za nas.
Tamci chuje uważają, że tak. Faceci chcą, by był z nami facet.
Dość.
Gabriel ocalił mi życie.
I nie żałuję, że Mały Jackie jest martwy. A wy?
Najłatwiej uciąć najpierw kończyny.
Będzie więcej miejsca na robotę.
Przykładacie nóż tutaj...
za kolanem, gdzie jest miękko.
Tam.
Wbijacie tutaj.
O tak. Wyciągacie...
w ten sposób, przekręcacie nóż...
i tniecie.
To najtrudniejsza część.
Ponownie przekręcacie nóż.
Wracacie do punktu wyjścia...
ciachacie naokoło.
A kiedy skończycie...
łamiecie nogę. O tak.
Właśnie, kurwa, tak.
Proszę.
Przeskoczę do przodu.
Najważniejsza część...
musicie rozpłatać brzuch i nakłuć oba płuca.
Zalega w nich powietrze.
Inaczej, gdy wrzucicie tułów do rzeki...
wypłynie na powierzchnię, a wtedy będą prawdziwe problemy.
Zatem długi nóż.
Wbijacie tutaj.
Nie dam rady...
Mogę uciąć drugą nogę?
Jasne.
Tutejsze prądy zawsze sprzyjały takim akcjom.
Rzeka zabierze do morza wszystko, co tu wrzucicie.
Długo cię nie było, Gabrielu.
Tak.
Prawie dwa lata.
Przez robotę dla waszych mężów.
- Andrew O'Connor. - Billy Walsh.
Obaj, tak.
Wyjechałem na zachód. Przyczaiłem się.
Sprawa przycichła. Wróciłem.
Tak dla jasności, teraz to my rządzimy w tej dzielnicy.
Koniec z robotą na ulicy. Pracujecie z nami.
No już.
Zaczniecie nas, kurwa, słuchać...
a wszystko pójdzie gładko.
Jasne?
I nie przewracać gałami, kiedy do was mówię.
Kotku.
Chodź tu.
Musicie nam zaufać. Dobra?
Witam, pani O'Carroll.
Giovani.
Co pani podać?
Muszę się zastanowić.
Cześć, Helen.
- Co wy, u diabła... - Zamknij mordę.
Więcej szacunku.
Masz problem ze zmianami personalnymi?
Nie macie nic do gadania. Ja mam. Ja tu rządzę.
Tak? Twój mąż, twój syn, Jackie.
Myślałam, że oni.
Teraz ty tu rządzisz?
Za kilka lat Kevin kończy odsiadkę.
Porządnie go wychowałam.
To jedyna dobra rzecz, jaką zrobiłam.
Póki nie wróci, róbcie, co chcecie.
Róbcie, co chcecie.
- Dobra. Tak będzie. - Tak.
Nie chcę...
Nie chcę, żebyś to robił.
Chcę, żebyś nauczył mnie, jak to robić.
Dobra.
Na zachodzie chyba nie było ci źle.
Mogłeś tam zostać.
Dlaczego wróciłeś?
Usłyszałem, że Roba nie będzie przez trzy lata.
Pomyślałem...
Że to może być dobry moment.
Na co?
Na ciebie.
Potrafię sama dokonywać wyborów.
Wiem.
Gdybyście mieli problemy, przyjdźcie do nas.
To miasto schodzi na psy.
Możecie to naprawić?
Nie, ale zadbam, by nie grali w chuja z Kitchen.
Mówisz po żydowsku?
Obgadaj to z nimi na 47. ulicy.
Co mogę dla pań zrobić?
Panie Kanfer, nie mamy diamentów na sprzedaż.
Myślałem, że...
Możemy pogadać sami?
Przykro mi, nie.
To niewłaściwe, bym przebywał sam z...
To moja siostrzenica.
Ta pusta parcela na zewnątrz.
Planuje pan postawić tam 28-piętrowy budynek.
Kiedy zaczyna pan budowę?
W czym właściwie mogę paniom pomóc?
Dlaczego nie chce pan zatrudnić przedsiębiorców ze związków?
Jesteście z Hell's Kitchen?
Zatem to koniec rozmowy.
Chcemy pomówić o pańskich opcjach.
Będę stawiać swoje budynki, jak chcę. To moja opcja.
Jesteśmy sąsiadami. Dzieli nas tylko kilka przecznic.
Moglibyśmy przypilnować budowy, zadbać, by wszystko szło jak należy.
Wykwalifikowani pracownicy są nieocenieni.
Nie chcę waszej pomocy. Albo tego, dla kogo pracujecie.
Dla nikogo nie pracujemy.
W tej dzielnicy radzimy sobie sami.
Otóż nie.
Nie poradzicie sobie.
Rachel, przyniesiesz mi kawę?
Pomoże nam Brooklyn.
Jebać Brooklyn. Są za rzeką. A my tu.
Wynocha z mojego biura.
I to już.
Łebski z pana gość.
I wiem, że ma pan forsę.
Ale my mamy coś, czego pan nie posiada.
Przestępców.
I są tuż za rogiem.
Tam.
To on.
Zrób to szybko i czysto.
Wiem.
I bądź pewna siebie.
Nie biegnij. Przyciągniesz uwagę.
Wiem.
Masz rękawiczkę?
No dobra.
Zastawiłeś nas! Bez jaj!
Do cholery!
Co ty, kurwa, wyprawiasz?
Nie możesz tu stać przez cały jebany dzień!
Młody zawsze się stawiał.
Czekaj.
Ten jest ostrzejszy.
Dzięki.
Dobra. W porządku.
To on.
Musimy pracować z tymi ludźmi.
Z tymi irlandzkimi kundlami?
I kobietami. Kto pozwala kobietom na takie rzeczy?
Zawrzemy umowę ze związkami.
To nie jest warte wojny.
A co z Brooklynem?
- Tyle im płacimy. - Dzwoniłem.
Widziałeś ich tu?
Wzięli forsę i znikli.
A tymczasem mamy tu lumpów, dilerów...
Korki, śmieci.
Nie pozostawiają nam żadnego wyboru.
Zawsze jest jakiś wybór.
Uważam, że tym razem go nie ma.
- Jeszcze jeden. - Robi się.
Ja stawiam.
Osiem miesięcy roboty. Dziękuję.
Nie ma za co.
Jeden z jubilerów się stawia.
O Jezu.
Pieprzą się.
Zwąchałam to, kiedy tylko usiadłam.
FBI, CENTRALA W NOWYM JORKU
MARZEC 1979
Nie wierzę.
Kurwa, nie wierzę. Silvers!
- Silvers! - Tak.
Chasyd zabity kilka miesięcy temu na Brooklynie?
Wróciła balistyka.
Z tej samej broni zabito dwóch facetów w Hell's Kitchen.
Tych ze śmietnika.
Pamiętasz? Z...
Daj spokój.
Co ten Żyd mógł mieć wspólnego z Kitchen?
Nie wiem.
Jebani Irlandczycy.
Potrzebuję akt z czerwca 76., zabójstwa Williama Walsha i Andrew O'Connora.
Jesteś Kathy Brennan?
A ty to, kurwa, kto?
Alfonso Coretti chce z tobą pogadać.
Podjadę po ciebie jutro o 10. Przyprowadź też koleżanki.
Jakie koleżanki?
Mówili, że jesteś bystra.
Bądź bystra.
Dobra...
Gabriel pojedzie za nami. Będzie wiedział, gdzie jesteśmy.
Jeśli wsiądziemy do auta i pojedziemy na Brooklyn, jesteśmy martwe.
Gdyby chciał cię zabić, już byś nie żyła.
Co się wkłada na takie okazje? Trzeba się odstawić?
Jaja sobie, kurwa, robisz?
Nie.
Co?
Podać wam drinka, dziewczyny?
Nie, dzięki.
Wezmę whiskey.
Ja też.
To oczywiste, że Irlandki nie odmówią drina.
To oczywiste, że Włoch to kutas.
No, no, tylko bez przezywania.
Alfonso Coretti.
Nie chcemy ulegać stereotypom, prawda, Ruby?
Pani Brennan.
Mąż próbował skontaktować się ze mną przy kilku okazjach...
ale nigdy nie był na tyle ważny, bym poświęcił mu czas.
Claire, na ciebie muszę uważać, co?
Proszę, nie gryzę.
Przynajmniej nie dzisiaj. Proszę.
Napracowałyście się, dziewczyny.
Może Żydzi wybrali was...
bo podziałała na nich wasza kobiecość.
Nasi chasydzcy partnerzy wybrali nas, bo potrafią rozpoznać dobry interes.
Ten, którego zastrzeliłyście...
chyba był innego zdania.
Nie strzelamy do ludzi. To wasz świat.
Jeśli to konkurs, kto ma dłuższego fiuta, ja go wygram.
Nie jesteście, kurwa, bystrzejsze ode mnie.
Za to, co mi zrobiłyście...
za przejęcie mojego interesu...
mam święte prawo zetrzeć was z powierzchni ziemi.
Ale nie zrobię tego.
Ponieważ zamierzam ubić z wami interes.
Radzimy sobie same.
Dobrze.
A kiedy mężowie wyjdą za 4 miesiące...
nie będą mieli nic przeciwko nowemu układowi z wami u sterów?
Nasi mężowie mają jeszcze do odsiedzenia 24 miesiące.
Wychodzą za cztery miesiące.
Nie wiedziałyście?
Jak widać, mam lepsze dojścia niż wy.
Jak sądzisz, Ruby?
Kevin będzie zadowolony z nowego układu?
Bo według mnie wszyscy wasi ryży krewniacy zwrócą się przeciwko wam.
Nie lepiej mieć mnie za sojusznika?
Jeśli mamy być sojusznikami, ile to będzie nas kosztować?
Wiecie, co się dzieje na bocznicy na południe od 42. ulicy?
Powstaje tam nowe centrum kongresowe.
Ponad 180 tysięcy metrów kwadratowych.
Największe zlecenie budowlane w tym mieście od lat.
Gadają o tym od 20 lat.
Tak.
Dzieciak jakiegoś milionera.
Mały przygłup. W końcu opchnął tę działkę.
To się dzieje.
I chcę w to wejść.
Każda inwestycja w naszej dzielnicy przypadnie naszym ludziom.
Podobno budowa potrwa pięć, sześć lat.
A ja chcę, żeby moi ludzie mieli szansę przejąć część z tych miejsc pracy.
Chcę zawrzeć układ z Irlandczykami.
Muszę.
I tak wezmę to, czego chcę.
Nie widzi mi się to.
Nie chcę wojny.
Wystarczy miejsca dla wszystkich, prawda?
My chcemy go więcej.
Od 32. do 59. ulicy. Wschód i zachód.
Wiesz, o co prosisz?
Tak, wiem.
Jesteś z nami?
Na dobre i na złe.
Wiem, że wasz człowiek, Gabriel, czeka na was na zewnątrz.
Jest przydatny. Daje wam wiarygodność.
Zastanawiałyście się, co zrobicie, jeśli wróci do Kevina?
Gabriel jest z nami.
A jeśli nie będzie.
Jeśli wróci.
Claire wpakuje mu kulę w łeb.
Rozbrajacie mnie, dziewczyny.
Poprosiłaś o zbyt wiele.
Zasługujemy na to, no i to dostałyśmy.
Wiesz, co oznacza kontrola nad tak dużą częścią miasta?
Jesteście tymi Irlandkami?
Tak, to my.
Maria Coretti.
Gratuluję.
Jesteście jak Gloria Steinem. Dajecie popalić tym facetom.
Nigdy więcej nie waż się tak grozić Gabrielowi.
Zamknięte.
Przepraszam.
Wychodzą za cztery miesiące.
Wykorzystamy ten czas, by dopiąć temat.
Nawet mężowie nam nie podskoczą.
Na litość boską, nie boję się Jimmy'ego.
Przekonamy się, która z nas ma rację, nie?
Im więcej zbieracie, tym więcej zarabiacie.
Ja się bogacę, wy się bogacicie.
Zatroszczymy się o każdego.
5 lat roboty. Takiej stabilności jeszcze nie mieliśmy!
Cieszę się, że mogłam to załatwić. Naprawdę.
Dzięki, Larry.
Musisz być dumny.
Siadaj. Pozwól, że postawię ci piwo.
A nawet trzy, jeśli chcesz.
Jedno wystarczy. Dzięki, Scotty.
Nie wyraziłem się jasno, co o tym sądzę?
- Zrobiłam to dla ciebie. - Nie.
Masz pracę na pięć lat.
Nigdy tyle nie pracowałeś.
Każdy z tych dni przepracowałem uczciwie.
Nie w taki sposób. Nie tak jak ty.
Więc jestem zerem, tak?
Nie, poślubiłaś zero.
Fakt, dał ci dwoje pięknych dzieci.
Ale nie warto było marnować dla niego życia.
Nie marnuję życia. Nigdy nie czułam się silniejsza.
Jesteś przestępcą, Kathy.
Nie tak cię wychowaliśmy. Jesteśmy z matką porządnymi ludźmi.
Wychowywałeś mnie tu.
Czego się spodziewałeś?
Mogłeś wybyć na Long Island albo do Jersey.
Nie zrobiłeś tego, a wiesz czemu?
Bo tam jesteś tylko niewykształconym imigrantem...
i nie możesz tego znieść.
Tu jesteś kimś.
Dobra, wystarczy.
Korzystałeś z tego jak każdy.
Uczciwy czy umoczony.
Więc kimkolwiek jestem, to twoja wina.
Dopilnuj, żeby ci zapłaciła.
Co?
Dziesięć lat...
tu z nim mieszkałam.
Ale byłam sama.
Nie jesteś sama.
Chodź tu.
Zabierzmy cię z tego mieszkania.
Dobra.
Tylko patrz.
Skąd Duffy'ego stać na taką brykę?
Nigdy nie byłem w takiej sytuacji.
Cieszę się, że możemy pomóc.
Jesteście chlubą tej społeczności. Dobrze postępujecie.
Spłata pierwszego, choćby się paliło i waliło.
Wszystko gra.
Dopiero zaczęłyśmy z tymi pożyczkami.
Dasz palec, wezmą całą rękę.
On nic nie weźmie. To stary człowiek.
Skoro mowa o starych ludziach, teściowa domaga się ode mnie forsy.
Ma tupet. I co zrobisz?
Będę rozkoszować się jej miną, gdy odmówię.
Pani Brennan?
Tak.
Zaniosłem zakupy do pani domu.
I zebrałem forsę. Od rodziny Luciano.
Przysłali pulpety.
Zanieś je mojej matce.
Colin ma świra.
Więc trzymam go na smyczy.
Muszę iść.
Grady mówił, że przyniósł forsę z opłat...
ale jej nie widziałam.
Były wydatki. Wzięłam ją.
Jakie wydatki?
Co się tak dopierdalasz?
Nie chcę siedzieć z tobą przy stole.
Nigdy się nie zaprzyjaźnimy.
Ale jeść musisz.
Tak. Do której knajpy idziemy?
Barutto. Tu niedaleko.
Czy Kevin wspominał ci o swojej dziewczynie Marie?
Ta to miała głowę na karku.
Dlatego zerwała z Kevinem?
Przejrzałam cię na wylot.
Nawet twoi ziomkowie z Harlemu cię nie trawią.
Otwieram dla nich drzwi.
Czarnuchy wkrótce zaleją tę okolicę.
Musiałam tylko wyjść za właściwego faceta.
Znów zaczął z nią sypiać. Z Marie.
Za twoimi plecami.
Spotykali się w każdy czwartek w Travel Inn.
Restauracja jest tam. O jedną bramę stąd.
Mam nadzieję, że się bawiłaś.
Bo kiedy wróci, będzie po tobie.
Wykopie twoje czarne dupsko na ulicę, tam, gdzie jego miejsce.
Dosyć pieprzenia. Dasz mi moją forsę?
Ty pierwsza.
Nieczynna, ty jebana kretynko!
W poniedziałki knajpy są nieczynne, jebana kretynko.
Dziękujemy za posiłek, który z Twej dobroci spożywamy.
Amen.
Ładnie wyglądasz, mamo.
Wygląd nie ma znaczenia.
To tylko narzędzie używane przez kobiety.
Do czego?
Do czego tylko chcemy.
A czego ty chcesz?
Chcę sprawić, że...
gdy będziecie rządzić, a będziecie...
nikt wam nie podskoczy, bo jesteście moimi dziećmi.
Widzisz ten szajs? Spójrz.
Widzisz, jak się odpicowała?
Ma gacha albo odwala lewiznę.
Ruby O'Carroll?
Żaden Irlandczyk nigdy nie potraktuje jej poważnie.
Słyszałem, że federalni wrócili.
Czego chciał Ritchie?
Składał kondolencje, to wszystko.
Ta kiecka średnio pasuje na pogrzeb.
Suka upadła. Płakać nie będę.
Co się stało?
Jutro wychodzą.
Ci z gangu Westies.
Cała ta robota, manto, które dostaliśmy...
i odsiedzieli 16 miesięcy.
Wyjdą i znów ich dorwiemy.
I tak na okrągło.
Żony też. Kogo trzeba.
Dobra.
Właśnie tak.
Nie odpuścimy tego.
Dopadniemy ich.
Idę po kawę. Przynieść ci coś?
Nie trzeba.
Dobra.
Tata!
Jedźmy.
Wezmę twoją torbę.
- Cześć. - Cześć.
Podjechała furgonetka i wszystko zabrali.
No już, nie mam czasu.
Zapłacisz za to, kurwa!
Nasze biznesy współpracują. To prawdziwa okazja.
Musimy się wszyscy jakoś dogadać.
Wprowadź mnie i chłopaków z powrotem.
Tak.
Oczywiście.
Zapakowałem mu do nochala dwa paluchy. A koleś po prostu...
Cześć wam.
Kevin właśnie opowiadał mi różne historie z pierdla.
Tak, chyba już pójdę. Mam mnóstwo...
No nic...
Przepraszam.
Wstawaj.
Pięknie wyglądasz, wiesz?
Mam parę spraw do załatwienia.
Zobaczymy się w domu, kotku.
Jakie to sprawy masz do załatwienia?
Jak znoszą to wasi mężowie?
Jimmy nie ma z tym problemu. Wspiera mnie.
Nie widziałam się z Robem. Mieszkam z Gabrielem.
I jestem szczęśliwa.
Tak.
Wiedziecie obie życie jak z bajki, co?
- Masz jakiś problem? - Muszę iść.
Hej, czekaj.
Dokąd ona idzie?
Mówi agent Martinez. Numer odznaki...
Nie możesz poprosić o rozwód...
jak normalny skurwiel?
A czy między nami było kiedyś coś normalnego?
Ślub ze mną był buntem?
Myślisz, że hajtnięcie się z tobą było łatwe?
Tak sądzisz? Z moją mamą i jej szaloną...
Myślę, że nigdy nie dymałeś czarnej dziewczyny i ci się spodobało.
Tak, chyba...
Ile razy? Myślę, że tylko trzy razy.
Trzy razy?
Tak.
Trzy razy naprawdę doszłam.
Czyżby?
Reszta była tylko dla picu.
Ta cała zabawa w twardą laskę na mnie nie działa.
Zapomniałaś, że razem pluliśmy na grób twojego ojca?
Byłem w tobie, Ruby. Znam cię. Wiem, czego się boisz.
Gówno wiesz.
Jedyną rzeczą, której pragną czarni, jest władza.
Żeby nikt nie mógł im podskoczyć.
Aż tu zjawia się biały chłoptaś, tak głupi...
że nie wie, że siedziałby na szczycie imperium...
gdyby nie potykał się o własne nogi.
Wiesz co?
Zachowaj sobie mieszkanie. Nie potrzebuję go.
Lepiej, kurwa, nie wchodź mi w drogę.
Wara od mojego biznesu.
Kotuś...
teraz to jest mój biznes.
Ty kurwo jebana.
Wynoś się.
Rżniesz się z tym czubem?
Rob, ostrzegam. Wyjdź stąd.
Co tu się zdarzyło?
Gdy mnie zamykali, wszystko było cacy.
Nie. Nigdy nie było.
Nie dymałem na boku. Chłopaki tak. Ja nigdy.
Jestem porządnym gościem.
Jesteś kupą gówna.
I między nami koniec.
Nie waż się mówić, że to koniec!
Wiesz co?
Nigdy cię nie kochałam.
Wyszłam za ciebie tylko dlatego, że musiałam.
Śmiało.
Zrób to znowu. Chcesz tego.
Uważaj.
Jak myślisz, ile razy mi przywaliłeś, co?
Nawet, gdy zabiłeś nasze dziecko...
nie mogłeś przestać.
Śmiało.
Zrób to jeszcze raz, chuju.
Jesteś jebaną pizdą.
Co, do chuja?
Coś ty zrobiła?
Kto to był?
Powinnam była to zrobić już dawno temu.
Mój Boże.
To Rob?
Albo on, albo ja.
Albo on, albo ja, Kathy.
Kathy...
nie ty tu rządzisz.
Wsiadajcie.
Uznałem, że powinnyście wiedzieć, że jest kontrakt na każdą z was.
Kto chce nas sprzątnąć?
Jej mąż, Kevin.
Byłem z chłopakami w barze, patrzyliśmy sobie na cycuszki.
I gość, z którym robiliśmy parę biznesów...
mnie poprosił.
Poprosił cię o co?
Żebym was kropnął.
Jak się nazywał?
Jakoś po irlandzku.
Wszystkie brzmią tak samo. Dodo...
albo Du-Du...
Duffy.
Nie. Jest moim kuzynem.
Wie, że robimy z wami interesy.
Nie poprosiłby ot tak jakiegoś Włocha, żeby nas zabił.
Jestem Grekiem. Ze strony matki.
Nie współpracuje z nami na stałe.
Ile chcą zapłacić?
25 tysięcy za każdą z was.
Razem 75.
Damy wam 100 za Duffy'ego, Burnsa i Colina.
Nie. Colin to jeszcze dzieciak.
Jest z nimi, Kathy. Wiesz o tym.
Nie wiesz tego.
Oczyścicie naszą ekipę. Stówa za trzech.
To lepsza oferta.
Plus dodatkowe 100 kawałków.
50 kawałków za mojego męża. I 50 za jej.
Nie.
Zaraz. Poczekajcie chwilę, dobra?
Jimmy nie ma z tym nic wspólnego.
Nic.
Trzymajcie się...
Trzymaj się od niego z daleka.
Słyszeliście coś o Jimmym?
Jeśli pójdziecie na wojnę...
nie będzie już odwrotu.
Płacimy ci za ochronę, nie za rady.
Wskakuj.
Pierdol się, Ruby!
Mam złe przeczucia, wiesz? Co do Kathy i Ruby.
No i Kathy...
nawet nie chciała tego zrobić.
Powiedziała, że Jimmy nie jest zamieszany.
I że młody Colin też nie.
- Kathy tak mówiła? - No.
Kurwa.
Mówiła, że ma 19 lat. I żeby mu odpuścić.
I że Jimmy jest z nami.
Spójrz na mnie.
Mamy to.
Co mamy?
Wszystko, czego zapragniesz. Czego pragniesz?
- Dać ci świat? - Tak.
O w mordę.
Możemy wyjść i go zdobyć, wiesz?
Sprawiłem ci już pałac.
Co nie? Więc proszę bardzo.
Czego jeszcze pragniesz?
Dobrze nam się układa.
Tak.
Narobiliśmy trochę syfu, ale...
Tak, ale jestem dobra w robieniu syfu.
Fakt, jesteś.
- Widziałem. Jesteś dobra. - Bardzo.
- Przerażająco. - Bardzo dobra.
Układa nam się.
Tak.
Może powinniśmy postarać się o dziecko.
Albo coś.
Nie, zaraz, co?
Chcesz mieć ze mną dziecko?
- Nie. - Tak, chcesz.
Tak powiedziałeś.
- Nie. - Nie możesz tego cofnąć.
- Mówiłem coś innego. - To.
- Nic nie mówiłem. - Tak.
Czemu nam to zrobiłaś?
Nie! To ty nas zostawiłeś.
Chodziłyby głodne, gdybym czegoś nie zrobiła.
Przestań.
Przestań!
- Duffy! - Tak?
Colin, chodź!
Jebaniec po mojej wyprowadzce nawet nie zmienił zamków.
Posprzątacie za pięć stów ekstra?
Sprzątanie jest w cenie.
Dziękuję.
Jimmy. Jimmy!
Sal.
Czołem, pani Brennan.
Czuwam przez całą noc. Nic wam nie grozi.
- Dzięki. - Tak.
O kurwa.
Załatwiłaś go.
Tak.
Kurwa.
- Kurwa. - O Boże.
Co?
To Colin.
Kurwa! Nie!
Claire.
O Jezu. Claire?
Kurwa, nie rób tego...
Claire.
Claire...
Proszę.
Nie rób tego. Kurwa! Nie rób tego.
Nie...
W ręce Twoje, Panie, polecamy naszą siostrę Claire.
W ziemskim życiu obdarzyłeś ją miłością.
Chroń ją teraz od zła wszelakiego.
Ojcze nasz, któryś jest w niebie, święć się imię Twoje.
Przyjdź królestwo Twoje, bądź wola Twoja jako w niebie, tak i na ziemi.
Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj.
I odpuść nam nasze winy...
jako i my odpuszczamy naszym winowajcom.
I nie wódź nas na pokuszenie, ale nas zbaw ode złego.
W imię Ojca i Syna...
i Ducha Świętego. Amen.
Amen.
Wyrazy współczucia. Jesteśmy z tobą.
Daj mi chwilę.
Nie sądziłam, że Colin może...
Chroniłaś tego zasrańca.
Musimy sobie zadać pytanie...
Czy zachowujemy się tak, jak oczekuje po nas społeczeństwo...
i czy na pewno wychodzi nam to na dobre...
Ruby i ja mamy sprawę w dzielnicy diamentów.
Nie ma, kurwa, mowy.
Claire nie żyje.
Wiem o tym.
Rob. Kevin.
Wszyscy nie żyją, Kathy.
Już po wszystkim, musimy wrócić do pracy.
Do niczego nie wracasz. Skończyłaś z tym.
- Nie. - „Nie”?
To mój biznes.
Daj spokój.
Stworzyłam go.
Zbudowałam coś zajebistego, Jimmy.
Daję ludziom pracę. Działam na rzecz społeczności.
Mam to zostawić? Dlaczego?
Bo ty zdecydowałeś, że nie wytrzymam ciśnienia.
Nie tobie o tym decydować.
Znosiłem to wszystko cierpliwie.
Twoje fanaberie.
Czyli co, pozwalałeś mi na hobby?
Jesteście o wiele gorsze niż my. O wiele gorsze.
Czego ode mnie oczekujesz?
Że zostanę w domu i zajmę się dzieciakami...
kiedy ty bawisz się w gangstera?
To jakiś, kurwa, nonsens.
Dzieci wrócą ze szkoły za godzinę!
Podcierałam im dupy od pierwszego jebanego dnia!
Wiem, kiedy wracają ze szkoły.
Chcesz tę?
Nie. Mam już za dużo podobnych.
Jeśli to ma wypalić, działamy na równych prawach.
A niby co innego robimy?
Podejmujesz decyzje sama. Nie konsultujesz ich ze mną.
Nie możesz zabijać wszystkich, którzy cię wkurzą.
Mam spotkanie.
- Gdzie? - W Harlemie.
Co zdziałamy w Harlemie?
Poradzimy sobie w Harlemie.
Podrzucić cię?
O Boże.
Wrobiłaś ich.
Wiedziałaś, że obrabują ten sklep?
Teraz dzwoń.
Tu agent Martinez...
Zadbałam, by nikt mi nie bruździł.
Czarna laska nic nie zdziała w Kitchen.
Potrzebowałam u steru Irlandki.
Przynajmniej do czasu.
Ty tu jesteś bystrzachą.
Wysłałaś Jimmy'ego do pudła.
FBI! Na kolana!
Na kolana, kurwa!
Chyba wiem, gdzie wcięło forsę. Przekupiłaś go.
Zawarłam układ, dzięki któremu zaszłyśmy tam, gdzie chciałyśmy.
Jak ten układ wygląda teraz?
Gość jest w porządku.
Zadbam, by jego źródełko nie wyschło, i dostaniemy wszystko, czego chcemy.
Chodzi o nas. Jaki mamy teraz układ?
Pasuje ci to, co zbudowałyśmy?
Ja tego nie budowałam.
Dobra. Zajmę się tym sama.
Cześć, przystojniaku.
Dzień dobry.
Pani Morris, Peter i Jennifer są jeszcze w budynku?
Odebrano ich wcześniej.
Pani dzieci wezwano do biura dyrektora około 14.00.
Chce pani... Mam zadzwonić...
Mam zadzwonić na policję, pani Brennan?
Halo?
Halo.
Pani Brennan. Mówi Alfonso Coretti.
Niech pani przyjedzie na Brooklyn.
Panie Coretti, nie dam rady. Nie mogę znaleźć dzieci.
Ja mam twoje dzieci, Kathy.
Są bezpieczne.
Daję słowo. Sam jestem ojcem.
Przyjedź na Brooklyn.
Cześć, mamo.
Mój Boże.
Cześć.
- Cześć. - Co się stało?
Robią nas w „ch” za każdym razem.
Kiedy tylko mają okazję, prawda?
W „ch”? Kto?
Mamo, znam to słowo na „ch”.
Czekają na ciebie na zapleczu.
Idź.
Przypilnuję ci dzieci.
Przypilnuję.
Tak.
Zacznij od fragmentu z melodią.
Kotku, nie chciałem ci narobić kłopotów.
Co się dzieje?
Twój mąż przyszedł do mnie i chciał ubić interes.
Jaki interes?
Odsunąć cię.
Zabrałeś ze sobą dzieci?
Zabrałeś nasze dzieci na pierdolone spotkanie na Brooklynie?
Chyba uznał, że to go ochroni.
Że nie skrzywdziłbym faceta na oczach jego własnych dzieci.
Nie znasz tego człowieka.
Nie wiesz, czy by ich nie zabił.
Wyjść z paki...
i patrzeć, jak żeście się odpicowały.
Jesteś królową Iroli.
Mówiłeś, że jesteś ze mnie dumny.
Nie zostawiłaś miejsca dla mnie.
To kurewsko upokarzające.
Twoje ego jest ważniejsze niż bezpieczeństwo naszych dzieci.
Pieprzone bezpieczeństwo naszych dzieci!
Jak mogę ci jeszcze zaufać?
Po tym wszystkim?
W tym biznesie człowiek jest wart tyle, co jego słowo.
Gdybym cię zdradził, na kogo bym wyszedł?
Mam umowę z tobą.
Nie z nim.
Z niego... nie mam żadnego pożytku.
Ja też.
Kathy.
Kathy!
Bardzo mi przykro, Kathy.
Jak tam dzieci?
Matka wzięła je na dół, do biura.
Zajadają się przekąskami. Ale wiesz...
Wiem, co zrobiłaś.
Nie wiem...
O czym mówisz?
Kathy, to mała dzielnica.
Jestem z ciebie dumny.
Nie rozumiałem tego, kiedy postępowałaś jak wariatka.
Ryzykując dla czego? Dla pieniędzy.
Ale dzieci?
To usprawiedliwione.
Postąpiłaś właściwie, dzieci są najważniejsze.
Zrobiłbym to samo.
Wcale nie były najważniejsze. Zrobiłam to dla siebie.
Przez te wszystkie lata tylko dziękowałam ludziom.
Dziękowałam tobie. I facetowi, który przytrzymał drzwi.
Dziękowałam księdzu za błogosławieństwo.
Dziękowałam Jimmy'emu.
Dziękowałam Bogu.
I nie było dnia na tych ulicach...
żebym nie czuła lęku.
Nigdy nie czułam się bezpieczna.
Jak wszystkie kobiety.
A teraz tak.
Stawiam siebie na pierwszym miejscu.
I nie przestanę. Bo taka już jestem.
Czasy się zmieniają.
Człowiek robi, co musi.
Głód. Przemoc.
Żeby przetrwać.
Będziesz mi wytykać, jak bardzo się myliłam?
W sprawie Claire?
A może ty dosrasz mi za to, że zabiłam swojego męża?
Albo jakoś się dogadamy, albo nie.
Mamy problem z delikatesami na 34. ulicy.
Nie płacą od miesięcy.
Zamierzam złożyć im wizytę.
Ta rozmowa żadnej z nas niczego dobrego nie przyniesie.
Spotkamy się za godzinę na 34. ulicy.
Halo?
Tutaj.
Dlaczego do mnie nie wyjdziesz?
Też ją kochałam.
Ja kochałem ją bardziej.
Wróciłem tu tylko dla niej.
Wiem.
Dobra.
Nie będę cię błagać na oczach całej rodziny.
Chcę ci złożyć ofertę.
Nie ufam ci.
A ja nie ufam tobie.
To czego ode mnie chcesz?
Może po prostu zastrzel mnie tu na miejscu.
I co potem?
Ktoś się zjawi i zabije mnie?
Ciężko na to pracowałyśmy.
Zbudowałyśmy coś dobrego. Ma być tak jak dawniej?
Nic o mnie nie wiesz.
Wolałabym umrzeć, niż się cofnąć.
Dobrze.
Mamy już prawie cały Środkowy Manhattan.
Pomyśl, ile możemy zdziałać na Górnym.
Ty i Górny Manhattan?
Zjedzą cię tam żywcem.
Chętnie zobaczę, jak ty rządzisz Hell's Kitchen beze mnie.
Odwołaj ich.
Umowa stoi?
Ktoś ma w tej sprawie coś do powiedzenia?
To wypierdalać nam z drogi.
KRÓLOWE ZBRODNI
Tekst polski: Bartek Fukiet